22 Nisan 2019 Pazartesi

Göklerden Gelen Karar


Beşiktaş, zorlu geçmesi beklenen Sivas deplasmanında 3 puanı aldı ama kelimenin tam anlamıyla ecel terleri döktü. Maç öncesi yapılan değerlendirmelerde karşılaşmanın favorisi siyah-beyazlılardı ancak başlama düdüğüyle birlikte görüldü ki, geçmiş haftaların parlak takımından pek de eser yok. Bu görüntünün nedenini açıklamaya çalışırsak, bunu iki başlık altında yapmamız lazım. Birincisi; Beşiktaş’ın taktiksel anlamda son haftalardaki çizgisinden uzaklaşmak zorunda kalması. Hatırlayalım, savunmadaki üçlü/beşli geçirgenlik, Medel’in sol stoperden orta alana kayması sayesinde işlerlik kazanıyor ve Beşiktaş hem savunmada hem de orta alanda bir kişi fazla olabilmenin avantajlarını kullanıyordu. Sivas deplasmanına çıkan kadroda Adriano ve Caner olmayınca, Medel bu kez direkt sol bek oynamak zorunda kaldı ve Douglas karşısında tüm iyi niyetine rağmen bocaladı. İlk yarıdaki asabi hali ve oyundan çıkmak istemesi tamamen görev bölgesinin gereklerini tam anlamıyla yerine getirememenin hırsından. Atiba ve Dorukhan, Medel’in sağladığı ekstra güvenlikten mahrum kalınca hücuma çıkışlarda ürkek ve çekingen davrandılar. Bu da Sivasspor’un Beşiktaş’a önlem almasını kolaylaştırdı. Gelelim ikinci taktiksel başlığa… Kırmızı-beyazlılar çağdışı da olsa Kagawa, Ljajic ve Burak Yılmaz’a adam markajı uyguladı. Atiba ve Dorukhan da üçüncü bölgeden uzak kalınca Beşiktaş’ın gol üretmesi duran toplardaki becerisine kaldı. Açıkçası, Sivas’ta alınan bu kritik 3 puan tamamen duran top kaynaklı idi. Hele Burak Yılmaz’ın 28 metreden kaleciyi kontrpiyede bıraktığı frikik, olsa olsa Sivasspor’un kara yazgısı ile açıklanabilir.
Şampiyonluğa oynayan takım, kötü oynarken de kazanabilen takımdır. Ne oldu da Şenol Güneş milli takım hocası olduktan sonra Beşiktaş şampiyonluğa oynayan bir ekip halini aldı, orası muamma. Ama sahada açıkça görülen bir şey var ki, Beşiktaş’ın ilk devrede 5 mağlubiyet alıp Kasımpaşa’dan 4 yiyen takımla hiç alakası yok. Ligin ilk yarısında alınan mağlubiyetlerden biri de bu geceki rakip Sivasspor’a karşıydı. O gece oynayanlar arasında Tolga Zengin, Pepe, Babel, Quaresma gibi isimler var. İsimler büyük ancak takım oyununa katkıları tartışılır. Kulüpte birileri doğruyu gördü ama keşke daha erken olsaydı diye hayıflanmıyor değiliz. Bu meyanda önümüzdeki yılın kadrosunda olmaması gereken isimler de ligin sonu yaklaştıkça sanıyorum kafalarda kesinleşiyor. Örneğin ligde bu sezon 1233 dakika forma giyebilen Adriano, tüm oyun bilgisi ve profesyonelliğine rağmen fizik durumuna güvenilecek bir isim değil. Ne hücum ne savunma katkısı verebilen Jeremain Lens vedalaşılması gereken bir başka oyuncu. Sabır gerektiren bir mevkide oynamasına rağmen sabır taşını çatlatan Loris Karius, yaldızlı isminin hakkını asla veremiyor. Gelişi gibi gidişi de sessiz sedasız olacağa benzeyen Enzo Roco ve benim çok ümitli olduğum ancak maliyeti nedeniyle büyük bir yönetim hatası halini alan Cyle Larin de yeni sezonda kadroda görmeme ihtimalimizin yüksek olduğu oyuncular arasında. Bir de kariyerine Portekiz’de nokta koymaya hazırlanan Quaresma var. Bakın, bir kalemde daha iyisine ihtiyaç duyulan 6 futbolcu ve 5 mevki saydık. Buna rağmen Beşiktaş, ligin son 5 haftasına uzaktan şampiyonluğu, yakından Şampiyonlar Ligi’ni kovalayarak giriyor. Ve her şeyden önemlisi, taraftarı “biz şampiyonluğa oynayan bir takımız” diyebiliyor. “Şu ligin en iyi topunu biz oynuyoruz” dediklerinde de pek itiraz eden çıkmıyor.
Eh, bir de şu Burak Yılmaz sezon başı gelseydi.

Cem Top.

13 Nisan 2019 Cumartesi

Bu müdahaleleri kim yapıyor?



2015’ten bu yana Başakşehir karşısında galibiyeti olmayan Beşiktaş, 28.hafta karşılaşmasında sahasında ağırladığı rakibini bu kez evine puansız gönderdi ve ligin zirvesini karıştırdı. Uzun süren galibiyet hasretini sona erdiren, hiç şüphesiz ikinci devre performansıydı. Karşılaşmayı Cüneyt Çakır’ın devre bitiş düdüğü ile iki eşit parçaya ayırırsak, ilk 45 dakikadaki açık ara Başakşehir üstünlüğü skora yansımayınca ikinci devrede silkinen Beşiktaş’ın 3 puana uzanmasını normal sonuç olarak değerlendirebiliriz. Peki, siyah ile beyaz kadar farklı bu iki performansın sebebi neydi? Bence bu değişimi soyunma odasında aramalıyız. Maça başlangıç planını kim hazırladıysa, benim nazarımda %100 hata yapmıştır. Hiç çalışılmamış, saha yerleşimi ve alan paylaşımı hiç düşünülmemiş bir ileride baskı denemesi, netice itibariyle Başakşehir’e topu kullanacağı çok geniş alanlar bıraktı. Set hücumlarında tartışmasız ligin bir numarası olan Başakşehir, Beşiktaş’ın bıraktığı boşlukları memnuniyetle kullandı ama devreye üstün giremedi. Bu bakımdan maçın kırılma noktalarından bir tanesi duran topta Atiba Hutchinson’ın bulduğu gol sayılmalı. İlk 45 dakikada Burak, Ljajic ve Lens ile sınırlı kalan hücum pres denemeleri, orta alan ile hücum bloğu arasındaki senkronizasyonu bozdu, takımın boyu uzun kaldı.  Bu da Abdullah Avcı ve talebelerinin ellerini açıp, karşılaşmak için dua ettikleri bir rakip profiliydi.
İkinci devreye çıkan Beşiktaş; Medel’i orta alana ve defans önüne çekip yaptığı presin sıklet merkezini rakip savunma bloğundan, göbekteki Emre, Mossoro, İrfan üzerine yoğunlaştırdı. Fizik açıdan diri kalmayı başaran Medel, Atiba ve Dorukhan üçlüsü ilk toplara basıp Başakşehir’in oyun kurmasına engel olunca; Visca, Elia ve Robinho’nun etkinliği de bir anda sıfıra indi. Hafta arası Ljajic’i durdurmak üzerine planlar yaptığı her halinden belli olan Başakşehir takımı, Beşiktaş 4-3-3’e dönüp bu oyuncu kanada geçince önlem alamadı, üstüne skor üstünlüğünü eline alan Beşiktaş cesur bir kararla Kagawa’yı da sahaya sürünce deyim yerindeyse su kaynattı. Açıkçası ilk devredeki oyunu izledikten sonra Beşiktaş için epey kötümserdim ama soyunma odasından dönen bambaşka bir takımdı.
Beşiktaş açısından ligin ikinci 17 maçlık bölümüne damga vuran Burak Yılmaz ve Adem Ljajic’in adlarının altı çizilmeli ancak benim merak ettiğim başka konular var. Ligin son bölümlerinde ve özellikle hocanın milli takıma gidişi belli olduktan sonra sanki takımın teknik yönetimi değişmiş gibi bir hava var. 3’lü/5’li defans denemeleri, skoru korumaya yönelik pısırıklıktan vazgeçilmesi, devre arasında üretilen çözümler, doğru kenar müdahaleleri…v.s. Bunlar benim alıştığım Şenol Güneş profiline ait doneler değil. Örneğin belki de ilk kez Abdullah Avcı’ya taktik cevap veren bir Beşiktaş kenar yönetimi gördüm ben bu gece. Medel sakatlanınca, yerine Kagawa almak da keza benzer bir değişim. Bu noktada ihtimaller neler olabilir? Ya hoca milli takıma imza attıktan sonra rahatlayıp kaygılarından uzak bir teknik direktörlük yapmaya girişti, ya da kendisinin basında yer alan demecine uygun şekilde Guti’yi öne çıkarıp onun kenarda daha fazla sorumluluk almasına izin veriyor. Hatırlayın, ligin ilk devresi bittiğinde Beşiktaş taraftarının en büyük serzenişleri; pısırıklık, geç müdahale, Necip Uysal ve kenarda unutulan oyuncular idi. Dorukhan 12 hafta kenarda beklemiş, Adem Ljajic “atmosferi bilmiyor” diye Fenerbahçe derbisinde ilk 11’e alınmamıştı. Şimdi şu anlattığım kenar yönetimi ile son haftalardaki kenar yönetiminin aynı olduğuna kim inanır?
Peşinen söyleyeyim, ben inanmıyorum.

Cem Top

8 Nisan 2019 Pazartesi

Adem Baba



Beşiktaş, Rize deplasmanındaki maçın ilk yarısında 6’da 6 isabetle şut çekip, 2 gol buldu ve devreyi önde kapatmayı başardı. 90 dakikayı ise tamamı isabetli 11 şutla 7-2 kazandı. Neden girizgâhı böyle yaptık? Çünkü maçın başlangıcı ve Rizespor’un temposu asla 7-2’lik bir skorun emarelerini taşımıyordu. Beşiktaş’ın 4-3-3’üne karşı; Okan Buruk da etkili hücum silahları Aminu ve Nakoulma’yı kenara çekip, Azubuike ve Musa ile orta alanı güçlendirmiş ve önlerine koyduğu Chahechouhe, Samudio ve Boldrin üçlüsüyle hücum zenginliğini amaçlamıştı. Açıkçası duran toptan Vida’nın bulduğu gol ve Adem Ljajic’in şapkadan tavşan çıkardığı ilk golü Beşiktaş’a Rize deplasmanında hayat verdi. Şenol Güneş’in defans önünde Medel ve iki 8 numara olarak Dorukhan – Atiba ile başlaması savunma dinamizmi anlamında faydalı olsa da skorun elde edilmesi sonrası bu oyuncuların defansif yönleri içgüdüsel şekilde ağır basınca meydan Rizespor’un yukarıda bahsettiğimiz üçlüsüne (Chahechouhe-Samudio-Boldrin) kaldı. Doğrusunu söylemek gerekirse, Beşiktaş’ın savunan orta alan üçlüsü de öne doğru yüksek yüzdeyle oynayabilecek oyunculardan müteşekkil değildi. Hal böyle olunca, ilk devrenin kalan dakikaları Beşiktaş’ın savunan üçlüsü ile Rizespor’un saldıran üçlüsü arasındaki düelloya sahne oldu. Bu bakımdan ilk devrenin 2-1 önde kapatılması Beşiktaş teknik heyetine hamle zamanı vermesi bakımından önemliydi. Nitekim devre arasında daha önce uygulamasını gördüğümüz ve “Guti’nin işi” dediğimiz 3’lü/5’li savunma formasyonuna geçen Beşiktaş, rakibinin tehlikeli kanat ataklarına karşı bir stoperi fazladan tehlike bölgesine sokma şansı buldu. Bundan daha önemlisi maça kanatta başlayan Ljajic’in ortaya gelmesiyle hem kendisi hem de Beşiktaş açısından tarihi bir maça imza koyduğunu gördük.
Beşiktaş’a imza attığında, bilmeyenler için İtalya’dan soru işaretlerini yanında getiren Adem Ljajic, ilk kez 5.haftada forma giydiği ligimizde Rizespor maçının bitiş düdüğü itibariyle 7 gol 8 asiste ulaşarak kendisinden beklenen katkıyı verdi. Belki Beşiktaş camiasında selefi Talisca’yı arayanlar vardır ve bu doğaldır ancak Talisca ile Ljajic’in birbirinden çok farklı oyuncular olduklarını söylememiz gerekiyor. Talisca, “Top Class” takımlara karşı dahi maçın yıldızı olup size galibiyet kazandıracak bir yetenek. Ljajic belki bu ölçüde yetenekli değil ama Adem yıldızlaşmışsa bilin ki yalnız kendisi değil takım da onunla birlikte parlamıştır. Bu nedenle zorunlu opsiyonun kullanılıp, Ljajic’in kadroya katılması sanıyorum bütün Beşiktaşlıları mutlu edecek.
Burak Yılmaz’ın Rizespor tribünleriyle çekişmesi ve attığı gol sonrası girdiği diyalog, Güven Yalçın için de unutulmaz bir maç oynanmasına vesile oldu. Ve hep birlikte gördük ki, kanat forveti olarak değerlendirildiğinde sürekli ortaya kayarak oynayan Güven, meğer esas mevkisinin özlemini çekiyormuş. Yaptığı hat-trickte üç vuruşu da usta işi ve Burak Yılmaz gelene kadar özlemini çektiğimiz işler. Madem önümüzdeki yıl takım gençleşecek ve maaş yükü açısından daralacak o halde Güven’in de kadroda bulunması elzem. Yazımızın son bölümünde şimdilik pek kimselerin farkına varmadığı ve bu sezon haksız yere menfi eleştiriler aldığına inandığım Medel’den bahsetmemiz gerekiyor. Eğer Beşiktaş son maçlarında teknik heyetin gerekli gördüğü anlarda üçlüye/beşliye rahatça dönebiliyorsa; bunu stoper mevkisini de verimli oynayan, kaymaları bilen ve ayağı nispeten düzgün Medel’in varlığı sayesinde yapabiliyor. Şahsi fikrim şu, eğer takım önümüzdeki yıl Guti’ye emanet edilirse, Medel sunduğu taktik varyasyon rahatlığı nedeniyle kadronun vazgeçilmezlerinden biri olabilir.

Cem Top

11 Mart 2019 Pazartesi

Olağan Şüpheliler




Beşiktaş’ın sahasında oynadığı Konyaspor maçında hırs, istek, arzu, öfke, hayal kırıklığı, protesto, mutlu son, ne arasanız vardı. Bir de olağan şüpheliler… Kim olduklarını hatırlatmak gerekirse; kaleci Karius, Ricardo Quaresma, Necip Uysal, Şenol Güneş, Fikret Orman v.s. Açıkçası maçın kötü gittiği bölümde hepsi taraftarın öfkesinden nasibini aldı. Son 10 deplasman maçında sadece düşme adaylarından Erzurumspor’u mağlup eden Konyaspor, bu istatistikle çantada keklik gibi gözükse de esas itibariyle kolay teslim olmayan iyi bir kontrol takımıydı. Doğrusunu söylemek gerekirse, ben Beşiktaş’ın sahasındaki bu maçta oynadığı futbolu “kötü” olarak nitelendiremem. Özellikle çabuk oyun ve tek pas ile tüm gücünü takım savunmasından alan Konyaspor’u yerleşim yanlışlarına zorlayarak önemli pozisyonlar bulduğumuzu düşünüyorum. Bu sezonun geneline yayılan maçı kopartamama kâbusu hortlayınca, yeşil-beyazlıların puanlara ortak olduğunu gördük. Son dört maçta rakipler Beşiktaş kalesine tam 8 gol bıraktılar ama bu maçların hiçbirini kaybetmedik çünkü 10 gol atmayı başardık. Büyük takımlar için 4 maç 10 gol, 12 ya da 10 puan anlamına gelir ama bu sezon Beşiktaş kalecisi mirasyedi misali hücum hattının çabalarını boşa çıkarmaktan başka hiçbir işe yaramıyor. Elbette takım savunmasında da arızalar var. Kaleci Karius, bu akşam da Liverpool geçmişini sorgulatan bir performans sergilerken, Şenol Güneş’in prensi Necip de Alman takım arkadaşına uydu. Beşiktaş tandeminde Pepe, Vida, Roco, Necip, Medel, Mirin ve Fatih Aksoy sezon genelinde forma giyen isimler oldular. İşin ilginci bu isimlerden oluşturulan ikili kombinasyonların hiçbirinde savunma güven vermedi. Acaba problemin sadece tandeme bağlı olmadığını artık düşünmeli miyiz? Zaten ligde 25 maçta 33, Avrupa Liginde 6 maçta 11 gol gibi bir istatistikle –hücum hattınız ne kadar bitirici olursa olsun- büyük hedeflere koşmanız pek mümkün değil.
Konyaspor karşısında 22 orta yapan ve sadece 1 isabet sağlayan Ricardo Quaresma, taktik tahtasında yazan çabuk oyun ve tek topa uyum sağlayamayınca aynı zamanda yenen ilk golün de müsebbibi oldu. Esasen Şenol Güneş’i eleştire geldiğimiz noktalardan birisi de bu. Taktik doğrulara ulaşsa bile oyuncu seçimlerinde yaptığı hatalar (veya objektif davranamaması) nedeniyle takımın saha içi verimi düşük kalıyor. Hoş ben bu saatten sonra hoca ile taraftar arasındaki ilişkilerin dikiş tutmayacağını düşünüyorum ama görünen tabloda bu sancılı süreç bir müddet daha devam edecek gibi. Uzun zamandır Fikret Orman ile Şenol Güneş yaptıkları açıklamalarda, verdikleri röportajlarda, düzenledikleri basın toplantılarında bombayı birbirlerinin kucağına bırakmaktan başka bir şey yapmıyorlar. Geçen hafta da yazdım. Bu soğuk savaş ve sinir harbi beyefendilerin egolarını tatmin etme amacı güderken, Beşiktaş’ı da yarışın dışına doğru itiyor. Bugün Shinji Kagawa 90+3’te klasını konuşturup takımı ipten aldı ama kalan zorlu virajlara bu iklimde ve kaygan zeminde girilmesi şarampole devrilmemize yol açacak. Açıkçası mevcut durum sosyal medya başta olmak üzere, fikirlerini özgürce dile getirebildikleri her platformda Beşiktaşlı taraftarlara “kulüpte kendisinden çok Beşiktaş’ı düşünen kimse kalmadı mı?” diye sordurtuyor. Şahsım adına rahatlıkla söyleyebilirim ki, yeri gelip tornacı yeri gelip simitçi denerek yöneticiler tarafından hor görülen taraftarlar kadar hiç kimse bugünlerde Beşiktaş’ın iyiliğini düşünmüyor.


Cem Top

3 Mart 2019 Pazar

Artık haysiyet meselesi



Türk Dil Kurumu, güncel Türkçe sözlüğünde haysiyet kelimesinin karşılığını, “değer, saygınlık ve itibar” olarak veriyor. Lafı dolandırmadan şunu söyleyelim, şu dakikadan sonra Beşiktaş’ın başında kalmakta ısrar eden hocanın da onu orada tutan yönetimin de haysiyeti sorgulanır. Beşiktaş Kayseri deplasmanına liderden 11, ikinciden 5 puan geride ve sezon sonuna dair umutları pamuk ipliğine bağlı şekilde çıkmışken, kaybedilen iki puanın muhasebesi acilen yapılmalı ve çıkan faturayı ilgili beyefendiler ödemeli. Kayserispor’un en değerli iki oyuncusu kim diye sorsanız, hiç kuşkusuz bize göre cevap Cherry ve Mensah olur ki, zaten gol ve asist rakamlarına baktığınızda bu gerçek ayan beyan ortaya çıkıyor. Cherry maç öncesi annesinin rahatsızlığı nedeniyle memleketine gitmiş, Mensah da 30.dakikada sakatlanıp oyundan çıkmış. Uzun lafın kısası Kayserispor, gerçek gücünden oldukça uzaklaşmış. Bu rakibe karşı ilk yarıyı 1-0 önde kapatıp üç puanı cebine koyuyorsun ama ikinci devrede tıpkı geçen hafta olduğu gibi cebindeki puanları çaldırıyorsun. Fenerbahçe’den 12 dakikada 3 gol yiyen Beşiktaş, Kayserispor’dan da 5 dakikada 2 gol yiyerek önemli bir başarıya(!) imza attı. İşin bu yönü takımda mental bir kırılganlığın olduğunu gösteriyor. Öte yandan Atiba, Dorukhan örneklerinde gördüğümüz üzere fiziksel bakımdan da yükü kaldıramayan oyuncuların olduğu bir gerçek. Tabi böylesi bir tabloda haftalarca yüzüne bakılmayan hatta maç sonu demeçlerinde gömülen Roco, Oğuzhan gibi oyuncuları kurtarıcı olarak sahaya sürmek de enteresan. “Onlara gelene kadar ilk 11 çıkan Caner ve Quaresma’ya bak” derseniz sonuna kadar haklısınız. Maç sonu istatistiklerine göre Beşiktaş’ta pas yüzdesi en düşük iki isim Caner ve Quaresma oldular. Bunun yanında toplam 18 orta yapan bu ikilinin, isabetli ortası sadece iki tane. Böylesi kayıpları tolere edebilmek, hele ki orta sahanızın yükünü çeken oyuncular fiziksel erozyon yaşarken hiç kolay değil. Nitekim karşılaşma da kolay olmadı. Yarın (Pazar) Başakşehir ve Galatasaray maçlarını kazandığı takdirde sırasıyla Beşiktaş’ın 13 ve 7 puan önüne geçiyorlar. Kulüp binası ve tesislerde lüks ofislerinde oturan zatlar, eğer bu tablodan gocunmuyorlarsa, haysiyetlerinin sorgulanması da normaldir.
Peki, ne yapılmalı? İvedilikle yapılması gereken hoca ile vedalaşılmasıdır. Şayet Guti’nin denenmesi düşünülüyorsa, kalan haftalar kendisiyle ilgili karar verebilmek açısından oldukça değerli olacak. Hiç olmazsa kalan haftalarda gelecek sezona yönelik hamleler enikonu düşünülüp, tartılabilir. Maç öncesi basında Guti’nin Şenol Güneş’ten bağımsız olarak bir rapor hazırladığı bilgisi yer aldı ki, ben o raporda yazanların geniş kısmına katılıyorum. Örneğin devamlı surette vurgu yaptığımız Güven’in sol kanattaki yetersizliği, Karius’un maçları en güzel yerden izlemesi(!) gibi konular Kayserispor karşısında da canımızı yaktı. Elbette o raporda yer alan bütün sorunları çözüme kavuşturmak maddi açıdan büyük bir külfet getirebilir ancak haber doğruysa kulübede doğruları/yanlışları gören bir futbol adamının yer aldığını rahatlıkla söyleyebiliriz. Açıkçası Fikret Orman ile Şenol Güneş’in Karadeniz inatları devam eder de takımdaki bu “saldım çayıra” havası son bulmazsa, “bari Şampiyonlar Ligi’ni kovalayalım” dediğimiz sezonu Avrupa biletinden mahrum kalarak bitirebiliriz. Kalan 10 haftada Konyaspor, Rizespor, Ankaragücü, Başakşehir, Galatasaray, Trabzonspor gibi rakiplerle oynayacağımızı hesaba kattığımızda durumun tam da şu an önleyici müdahale gerektirdiği açık şekilde görülüyor.

Cem Top

27 Şubat 2019 Çarşamba

Sen Söyle Süreyya Abi


Merhaba Süreyya  Abi,
Gönlümüzün en genç en güzel Beşiktaşlı Abisi!

Baştan söyleyeyim biraz duygusal çocuklarız, içimizi dökeyim sana biraz. Sana diyorum aileden birisin diye, yoksa saygım da sevgim de sonsuz sana.
Kendimi bildim bileli alnına düşen saçların, üst dudağını kapatan bıyıklarınla büyük bir Beşiktaş kahramansın bizim için. Belki ilk birkaç kişiden birisin Beşiktaş’ı Beşiktaş yapan. Sen de bilirsin ki;
Biz, Beşiktaş maç kazansın kupa kaldırsın diye sevmedik, Beşiktaş bizim hep derdimiz oldu, hep onu dert ettik. Sahip çıktık, dedik ki, Beşiktaş'ın bize ihtiyacı var koşalım gidelim. Forma aldık, forma çaldık atkı aldık, kâh orijinal kâh tezgah malı ama hep Beşiktaş'ın bize ihtiyacı var, bu koskoca çınar ebediyete kadar yaşasın, diye.

Biz futbolcularla idmana çıktık, teknik direktörlerle taktik çalıştık. Yeri geldi takım otobüsünü sürdük, yeri geldi “iki gözümüzün çiçeğine İnönü’ye baka baka ağladık, bilet kuyruklarında sabahladık, maça çıktık, çata çat savaştık, ertesi sabah iş olduğu halde dertten uyumadan sabahlar ettik. 2 sene boyunca yeni stadın inşaatını dakika dakika izledik. Olsun yine üzülürüz olsun yine kahroluruz da Abi. Deplasman yollarında kaza yapıp ölen sakat kalan Abilerimiz kardeşlerimiz var. Biz yine eksik kalırız da Beşiktaş var olsun yeter ki Abi!  Biz yine yıllarca kahrını çekelim Beşiktaş'ın!

Sen bize açık açık anlat da bilelim Abi ne oluyor,
Biz 8-0’da yenildik, 3-0’dan 3- 3 oldu diye değil sana sorularımız, sen işin içindesin herkesi tanıyor biliyor gözlemliyorsun, diye sana soruyoruz. Borç gırtlağı aştı. Kendi faturalarımızı kendi borçlarımızı düşünen kim, Beşiktaş’ı düşününce karnımıza kramplar giriyor. “Deplasmanda ilk 10 dakika iki gol yemiş üstüne kırmızı kart görmüşüz” gibi oluyoruz Abi, ne oluyor anlat bilelim. Bu borç harç nasıl bu kadar büyüyor Abi, sorumlusu kim hadi bir tanesi malum ülke futbolunu da batırdı ama! De ki kardeşim, oğlum;
Kulüpte durumlar şu,
Son 3 senedir hocamız medya tarafından düzenli olarak Milli Takıma gönderiliyor, bu haberleri yapan adamlar belli, muhabirler belli. Biz o adamlarla kavga edip mahkemelik oluyoruz, Hoca’yı koruyalım diye. Aradan birkaç gün geçmeden o haberleri yapan adamlar İdman Sahamızda barbekü yapıyor, löp löp et gömüyor. Kimin parasını falan geçtik Abi biz! Yalan haber yapıp algı yapanlar kulüp içinde cirit atarken biz imza almak için saatlerce kapı önünde bekliyoruz. Biz yine bekleriz de onların içeride ne işi var! De ki, şunun için içerideler…

Bu alt yapıdaki gençler niye A takıma monte edilmiyor, hangi alt yapı oyuncusu Pektemek Larin Necip’ten daha vasat olabilir. Love denen kazamaya kaç ay dayandık dayanırız onlara da. Yeter ki Öz Kaynak çalışsın, sen kime gerekiyorsa onlara anlat. Vallahi gelip yardım ederiz işlerinde sana.
Hoca çıkıp ayrı başkan çıkıp ayrı futbolcular çıkıp ayrı konuşuyor. Daha iki sene önce Bayern’i yener miyiz derken içerde 3-0’dan maç veriyoruz, bunun sebebi kimdir Abi biz kime dert yanalım?  Sen yol göster bize biz onu yapalım!

Hocanın aklında ne var Başkan ne düşünüyor!
Diğer kulüpler bizden daha kötü durumdayken sadece biz neden medyaya malzeme verip daha sonra o çakal sürüsü ile kol kola barbekü yapıyoruz.
Yöneticiler Hoca’nın gitmesi gerektiği yazılarını niye beğeniyor, yönetimdelerse neden somut adımlar atılmıyor.
Bu Tazminat meselesi nedir, Şenol Hoca bu yüzden mi kafasını Beşiktaş’a veremiyor.

Biz taraftarız Abi, Ali başkan olmuş Veli gitmiş falan biz bunlara bakmayız, kim Beşiktaş’a hizmet ediyorsa başımızın üstünde taşırız. Oy kullanabilenler Başkanı seçiyor. Biz kulüpte söz sahibi olmayanlar gördüğümüz her yerde kötü olan ne varsa söyleriz. Kötü gördüğümüzü söyleriz, haksızlık karşısında susan nedir sen de gayet iyi bilirsin. E biz bunları yaparken “bize işlerini yapsın” diyenler kulübü takımı diğer branşları başladığı yere getiriyorsa biz ne yapmalıyız sence Abi. Susalım mı? Sussak kulüp düze mi çıkacak! Yalandan gülümsediğimizde borçlar ödenecek mi?

Hesabı başkanlar sormuyorsa kim soracak! Sen söyle biz onu yapalım Abi.

Maça giden biziz, Forma alan biz, kart alan biz, ekran başında tansiyon 20 izleyen biz, her yenildiğimizde uyuyamayan her sorunda hayata küsen biziz. Biz bunları hak edecek ne yaptık Abi, sen söyle biz onu yapalım. Bunun karşılığı fırça yemek mi olmalı, Başkan bizi azarlayarak mı çözecek bütün meseleyi!

Hoca kalacak mı gidecek mi?
Günde 10 tane haber okuyoruz, Başkan çıkıp sözleşme yapacağız diyor, birkaç gün sonra Mayıs’ta seçim var bakarız diyor.
Hoca çıkıp kovmadan gitmem diyor ama daha sonra çıkıp Milli takım benim için en iyisi diyor.
Kim doğruyu söylüyor Süreyya Abi?

Hoca’ya saygımız sonsuz da Beşiktaş UCL katılamazsa bu borçlar ne olacak, sen anlat Abi sakin sakin sen anlat. Çağır bizi al eline mikrofonu anlat dinleyelim.

 O kadar bölündük ki, Suriye’den beter Beşiktaş Tribünleri. Herkesin derdi eğlenmek olmuş artık herkes seyirci!
Q7’ciler ayrı,
Şenol Güneş’ciler ayrı,
Fikret Orman’cılar ayrı,
Ahmet Nur Çebi’ciler ayrı, daha bir sürü grup sayabilirim sana.

Yorulduk, bunaldık, sürekli sorun yaratılmasından sürekli aşağı çekilme çalışmalarından yorulduk.
Eleştirdi, diye taraftarı mafya babalarına ikaz ettiren yöneticileri kime şikâyet edeceğiz.
Satılmaması gereken adamları satan, alma dediklerimizi alıp çöpe çevirenleri kime şikâyet edelim.
Pankartı bile içeri aldırmayanları kime şikâyet edelim Abi.

Herşeyi ben yaptım diyenleri kime edelim, bu yenilgilerin bu takımın halinin hesabını kime soralım!

Biz Sezar’ın hakkını Sezar’a hep verdikte, kulübü Roma İmparatorluğu gibi ortadan ikiye ayrın bölen parçalayanları kime şikâyet edelim.

Delirdik Abi, vallahi billahi delirdik,
Büyük sensin, sen anlat biz dinleyelim.

Ercan NOGAY ALPER

26 Şubat 2019 Salı

Güneş Kendini Balçıkla Sıvadı.


Güneş battı

         Vodafone Park’ta derbi 3-3 bitti ve iki takım da Devlet Bahçeli’den “Aferin” almayı(!) hak ettiler. Taraflar maçtan birer puanla ayrılmasına rağmen bu sonuç Fenerbahçe için zafer, Beşiktaş için ise mağlubiyettir. Denizin bittiğini, Güneş’in battığını anlamak için takımın daha ne türlü performanslar göstermesi gerekiyor acaba? Camia içindeki bazı çevreler ısrarla Pollyanna’cılık oynamayı sürdürüyor da ondan soruyorum.
         Aslında maçın kısa bir özeti şu şekilde yapılabilir; birinci devre Fenerbahçe üç pası arka arkaya yapamadı, ikinci yarı ise Beşiktaş. Fark şurada, Ersun Yanal soruna çözüm üretirken, Şenol Güneş yangına körükle gitti. Koskoca 45 dakika, Fenerbahçe akın akın Beşiktaş kalesine gelirken, bırakın topun hâkimiyetini yeniden ele geçirmeyi; Caner, Quaresma ve Mustafa Pektemek gibi pas yüzdesi düşük isimleri sahaya sürerek rakibinin de ekmeğine yağ sürdü. Hani rakip dördüncü golü atsa –ki atabilirdi- Şenol Güneş sevdalıları hocanın ismini derbi tarihine nasıl yazarlardı onu da kendileri cevaplasınlar. Tarihinin en kötü dönemini geçiren Fenerbahçe’yi kendi sahasında ilk yarıyı 3-0 önde tamamlayarak soyunma odasına göndereceksin, sonra da salt Fenerbahçe fobin yüzünden takımı topun arkasına geçirip “dan dun” futbola yöneleceksin. Sadece önlem almayı düşüneceksin. Hadi Başakşehir deplasmanını geçelim. İddia ediyorum Fenerbahçe 27.haftada oynayacağı Ankaragücü deplasmanında devreye 3-0 geride girsin, başkent temsilcisi o maçta rakibine puan vermez.
         Geldiğinden beri hazır olmadığını iddia ettiği Kagawa, ilk yarıda adeta Fenerbahçe defansıyla kedinin fareyle oynadığı gibi oynadı. İmkân bulsa 60-65’lere kadar oynamaya da devam ederdi. Peki, Kagawa’nın Beşiktaş orta alanıyla bağlantısını kim kesti? Bizzat Şenol Güneş. İlk Fenerbahçe derbisinde “ortamı bilmiyor” diyerek Ljajic’i yanında oturtan, o maçta da rakibini puanlara ortak eden Şenol Güneş. Bütün topların duvara çarpmış gibi geri döndüğü ortamda zaten Kagawa’dan olumlu işler yapmasını beklemek safdillik olur. Hatırlayacaksınız, geçtiğimiz hafta yaptığım maç değerlendirmesinde iki noktaya temas etmiştim. Bunlardan birincisi Güven Yalçın’ın kanat performansının yeterli olmadığı yönündeydi. Güven, Fenerbahçe karşısında çok basit pas hatalarıyla iki net gol pozisyonunu heba etti. Diğeri ise Vida’nın amaçsız ileri vuruşları ve pas hataları. O cephede de yeni bir gelişme yok hatta gerilimi yüksek ortamda Mirin de stoperdeki partnerine uyum gösterdi. Tam da bu noktada kaleci Karius için bir parantez açmak lazım. Alman kaleci bu sezon 24 maçta kaleye geçti tam 33 tane gol yedi. Önümüzdeki sezon Liverpool’a mı döner, soluğu Almanya’da mı alır bilmiyorum ama Beşiktaş kalesinde olmaması gerektiği çok açık. Belki Fabri’nin kariyerinde Liverpool falan yoktu ama Karius’tan çok daha iyi kaleci idi. Karius ne yan toplara çıkıyor, ne defansı organize edebiliyor ne de ayağı iyi. Hani karşı karşıya pozisyonlardaki becerisi olmasa “Beşiktaş’a fake Karius kakalamışlar” diyeceğiz.
         Tam bu yazıyı kaleme aldığım dakikalarda Şenol Güneş’in istifa ettiğine/edeceğine dair söylentiler dolanmaya başlamıştı. Şahsen “zararın neresinden dönülse kardır” şiarıyla bu ihtimali olumlu görüyorum. Hem yönetimle hocanın karşılıklı sözleşme satrancı nihayete ermiş olur, hem hoca çok istediği milli takıma giderek motivasyon tazeler, hem de Beşiktaş şiddetle hissettiği değişim ihtiyacına yeni bir sayfa açarak başlangıç yapmış olur. O zaman belki bu puan kaybını “her şerde bir hayır vardır” şeklinde değerlendirebiliriz.

Cem Top.

15 Şubat 2019 Cuma

Kaçıran Kaçırana

Kaçıran kaçırana

Adem Ljajic, Burak Yılmaz, Jeremain Lens… Onlar gol, biz ekran başında keçileri kaçırdık. Yıldızlaşan Yeni Malatyaspor kalecisi Ertaç mıydı, yoksa vuruşlar mı gereken kaliteden uzaktı? Adem Büyük’ün Lens’in aşil tendonuna basıp takımını 10 kişi bırakmasından sonra maçın Beşiktaş açısından kolaylaşması gerekirken, bir türlü skor üretememek takımın yıpranmasına yol açtı. Farkı arttırıp ceza sınırındaki oyuncuları gözetmek varken; Dorukhan da, Ljajic de, Vida da maç sonuna kadar %100 performansla oynamak durumunda kaldılar. Hoş, Ljajic ne yaptı ne etti kart görmeyi başardı ama son haftalarda verdiği katkıdan sonra yaptığı çocukluğu sineye çekmek boynumuzun borcu. 
Testi kırılmadan yol göstermek her zaman önemlidir. Benim seyrettiğim 2019 model Beşiktaş’ın iki önemli arazı var. Birincisi Güven Yalçın’ın tüm iyi niyeti ve çalışkanlığına rağmen sürekli yerini kaybederek oynaması. Diğeri de kesiciliğiyle hayranlık uyandıran Vida’nın top Beşiktaş’ta iken pas oyununu baltalaması. Güven için söylenecek çok şey yok çünkü oynadığı yerin oyuncusu değil. Hatta fundamental olarak da kanat oyuncusunun nasıl oynaması gerektiği konusunda bilgi sahibi olmadığını düşünüyorum. Derbide o bölgede Mustafa Pektemek gibi sürpriz isimlerden birini görürsek kimse şaşırmasın. Vida konusu ise biraz daha ciddi. Neden derseniz, taktik anlamda ileride basan takımların (boş bırakmak suretiyle) topu Vida’ya yönlendirerek Beşiktaş’ı top kaybına zorlaması rakip teknik adamlar için bir opsiyon halini alıyor da ondan. Örneğin, bu metot Abdullah Avcı’nın Beşiktaş ile oynarken sıklıkla başvurduğu taktik dokunuşlardan biri. Vida taca çıkarılamayacak kadar önemli bir oyuncu halini aldığına göre takım içinde ona kısa ve garanti pas olanakları yaratmak sanıyorum yapılabileceklerin başında geliyor.
Sanıyorum değinmeden geçmememiz gereken bir konu da Lens’in hoca ile olan ilişkileri. Özellikle hocanın Quaresma konusundaki dinginliğini göz önüne aldığımızda Lens’i kum torbası gibi görmesi dikkatli gözlerden kaçmıyor. Malatyaspor maçında kaçırdığı golle serzeniş ve sitemlerin en sunturlusunu hak ettiği savına ben de katılıyorum ama hocanın kaçırdığı nokta şu; insani ilişkiler bağlamında her etki herkeste aynı tepkiyi tetiklemez. Kimi futbolcu fırça yediğinde hırslanıp iki kat mücadele ederken, bazısı tenkitlerin ardından kendisini koyverebilir, motivasyonunu kaybedebilir. Jeremain Lens’in Ağustos 2017’den bu yana devam eden Beşiktaş kariyerinden benim anladığım ikinci tip oyunculardan biri olduğu yönünde. Açıkçası Şenol Güneş’in de Ricardo Quaresma’ya gösterdiği sabır ve toleransı aynı şekilde Lens için kullanmadığını düşünüyorum. Bu nedenle bu gece ardı ardına yediği fırçalar ve kaçırdığı gol sonrası kenardan kemendi yemesi, önümüzdeki maçlar için bu futbolcuyu menfi anlamda etkileyebilir.
Biliyorum şimdi diyeceksiniz ki, “5 maçta 13 puan yapmış takım bu kadar eleştirilir mi?” Evet, kısmen haklısınız ancak şu noktayı es geçmemek gerekiyor. Başakşehir ve Galatasaray’ın da yüksek puan performansı göstermesi, düğümün derbilerde/üst sıra takımlarının maçlarında çözüleceği izlenimi uyandırıyor. Doğrusunu söylemek gerekirse, bahsettiğimiz maçların sonucunu da ufak ayrıntılar belirliyor. Örneğin, Malatyaspor karşısında kaçan golleri Başakşehir maçında kaçırırsanız rakip cezayı keser, siz dizlerinizi döverken de atı alan çoktan Üsküdar’ı geçmiş olur. 
Yıllardır bundan çekmedik mi?

Cem Top

About